Pierre Caille
Pierre Caille
Deze veelzijdige Belgische kunstenaar heeft een rijk en gevarieerd oeuvre als keramieker, doch hij was ook actief als kunstschilder, beeldhouwer en tekenaar. Zijn gepolychromeerde houten sculpturen hebben trouwens een internationale roem verworven. Hij heeft een pioniersrol vervuld in de ontwikkeling van het keramische beeldhouwwerk in België. Ook als leraar was hij zeer creatief. Zijn wereld is verrijkt met vreemdsoortige figuren en insecten, angstaanjagend of komisch, fascinerend door vorm en inhoud. Droomstructuren, droomsculpturen, vol fantasie met een grote uitstraling en expressie.
Hij verbleef en werkte onder meer samen met Charles Leplae, Georges Grard en Paul Delvaux en had tentoonstellingen op internationaal niveau in Parijs, Rotterdam, New York, Belgisch Congo, Zuid-Afrika, Washington, Munchen, Belgrado, enz.
In 1953 ontwierp hij twee grote keramiekfiguren op sokkel voor de grote erehal van het Kursaal, die exotische vrouwenfiguren met gekruiste armen voorstellen. Hun kledij bestaat uit vierkante keramiekpaneeltjes met uiteenlopende siermotieven in diverse tinten bruin en wit. De hoofden zijn gestileerd en in bruine kleur. Kenmerkend voor deze beelden zijn de merkwaardige schematisering en de speelse kleurstelling.
Daarnaast ontwierp hij eveneens voor het Kursaal een aantal decoratieve panelen waarin hij zijn eigen ontwikkelde inlegwerktechniek (een procedé om door middel van platen in gres een soort inlegmozaïek te kunnen aanbrengen in architectuur) voor het eerst op grote schaal kon toepassen. Een mooi voorbeeld daarvan vinden we terug boven de westelijke ingang naar de erehal. Het gaat om een keramische fries met een sienakleurige achtergrond waarop bleke repeterende motiefjes zoals wolkjes, golfjes, visjes, enz. werden geordend. Het was alsof ze er waren ingedrukt met een reusachtige rolstempel.
Bovenaan de trap naar de erehal treffen we een keramisch windscherm aan. Op een bleke achtergrond werden allerhande marinemotieven aangebracht waarin de mytohologie en de fantasie van de kunstenaar met elkaar vermengd worden.
In het inkomsas zijn zes keramische sculpturen te bewonderen, vervaardigd door leerlingen van Pierre Caille (1911-1996). Hoewel ze allemaal in dezelfde kleurtint en keramische techniek zijn uitgevoerd, getuigt elk werk van de unieke hand van afzonderlijke kunstenaars.
Net als op vele andere plekken in het Kursaal verwijzen ook deze beelden naar het maritieme thema van de zee.
Onlangs ondergingen enkele van de sculpturen een zorgvuldige restauratie. Naast subtiele retouches – zoals het bijwerken van verkleuringen, kleine aanvullingen en overschilderingen – kreeg het paardje opnieuw zijn benen, en kan de Sirene opnieuw op haar harp spelen en mannen verleiden, zoals oorspronkelijk bedoeld.
De vuurhoek is na twintig jaar opnieuw toegankelijk voor het publiek.
Deze verborgen parel, volledig bekleed met een mozaïek van tegeltjes, is een meesterwerk van vloer tot plafond. Tussen de tegels duiken speelse figuurtjes op, elk ter grootte van een speelkaart, verwerkt naar een ontwerp van de Belgische kunstenaar Pierre Caille.
Op het eerst gezicht lijken de zwarte tegeltjes egaal, maar wie goed kijkt ontdekt een subtiele schakering van kleuren en glans – ze zijn minder zwart dan je zou vermoeden.
Recent werd de vuurhoek zorgvuldig gerestaureerd, waarbij een honderdtal tegels, voornamelijk op de vloer, werden vervangen.
Bij het haardvuur is er geen betere plek denkbaar om weg te dromen bij een betoverende zonsondergang.
