Wellicht is de fries die hij in 1953 in het auditorium van Kursaal realiseerde de eerste grote schildering in ons land die op deze manier tot stand kwam. De fries in Oostende heeft een heel merkwaardige relatie met het algemene concept van de site. In feite creëerde de kunstenaar, parallel met de doorkijk naar zee, een in drie kleurnuances verdeelde geschilderde zone die als het ware de golfbeweging op abstracte wijze herneemt zodat dit vanuit de erehal simultaan zichtbaar is. De grote ‘strandschermen’, die op harmonieuze wijze de rug van het zaalbalkon vormen, geven ook vanuit de rondgang, samen met de door Stynen in dezelfde richting aangebrachte plafondnerven die het eind van de balkonschelp vormen, een merkwaardige interactie met de architectuur. Uitvoeringsfoto’s tonen aan dat de schildering inderdaad met een spuitpistool werd aangebracht. Onderzoek bracht aan het licht dat het patroon eerst op de wand werd aangebracht met zogenaamde sponsbladen.